โรคฝีดาษวานร (Mpox)
โรคฝีดาษลิง หรือโรคฝีดาษวานร (Mpox) เป็นโรคติดเชื้อไวรัสที่สามารถแพร่จากสัตว์สู่คน และจากคนสู่คนได้ แม้ผู้ป่วยส่วนใหญ่จะสามารถหายได้เอง แต่บางรายอาจมีอาการรุนแรงและเกิดภาวะแทรกซ้อน การทำความเข้าใจเกี่ยวกับโรคจึงเป็นสิ่งสำคัญ เพื่อให้สามารถสังเกตอาการและป้องกันตนเองได้อย่างเหมาะสม
เกิดจากอะไร ?
โรคฝีดาษวานรเกิดจากเชื้อไวรัส Monkeypox virus ซึ่งอยู่ในกลุ่ม Orthopoxvirus เช่นเดียวกับไวรัสที่ก่อให้เกิดโรคไข้ทรพิษ
ชื่อโรคฝีดาษวานรอาจทำให้หลายคนเข้าใจว่าลิงเป็นต้นกำเนิดของโรค แต่แท้จริงแล้วสัตว์ฟันแทะบางชนิด เช่น หนู เป็นสัตว์ที่มีบทบาทสำคัญในการแพร่เชื้อในธรรมชาติ โดยเชื้อสามารถแพร่จากสัตว์สู่คน และแพร่ระหว่างคนได้
ติดต่อได้อย่างไร ?
การติดเชื้อสามารถเกิดขึ้นได้จากการสัมผัสใกล้ชิดกับผู้ป่วยหรือสัตว์ที่ติดเชื้อ โดยมีช่องทางการติดต่อที่สำคัญ ได้แก่
อาการของโรค
หลังจากได้รับเชื้อ ผู้ติดเชื้ออาจใช้เวลาประมาณ 5–21 วัน ก่อนเริ่มแสดงอาการ โดยอาการที่พบได้ ได้แก่
ลักษณะสำคัญของโรค คือ ผื่นหรือตุ่มที่ผิวหนัง ซึ่งอาจเริ่มจากผื่นแดงหรือตุ่มนูน จากนั้นเปลี่ยนเป็นตุ่มน้ำใส ตุ่มหนอง และแห้งกลายเป็นสะเก็ดในที่สุด
สรุป
โรคฝีดาษวานร (Mpox) เป็นโรคติดเชื้อที่สามารถแพร่กระจายได้ผ่านการสัมผัสใกล้ชิด การรู้เท่าทันอาการ สังเกตความผิดปกติของร่างกาย และหลีกเลี่ยงปัจจัยเสี่ยงในการสัมผัสเชื้อ เป็นสิ่งสำคัญในการลดโอกาสการติดเชื้อและการแพร่กระจายของโรค หากมีไข้ร่วมกับผื่นหรือตุ่มน้ำผิดปกติ หรือสงสัยว่ามีประวัติสัมผัสผู้ติดเชื้อ ควรเข้ารับการตรวจประเมินจากแพทย์ เพื่อให้ได้รับคำแนะนำและการดูแลอย่างเหมาะสม
